Belangrijker dan de drie punten die 5 – 3 overwinning tegen De Hoeveoplevert, is de manier waarop we de wedstrijd wonnen. De controle was totaal, het is alleen jammer dat we niet meer gescoord hebben, maar laat ons dat maar beschouwen als een detail. Vanaf de eerste baltoets deden we de kleur van onze truitjes alle eer aan. M&M speelde zeer zelfbewust, honderd procent uitgaand van de eigen sterkte, tactisch zeer agressief en risicovol, geen seconde twijfelend aan de goede afloop. De Hoeve werd constant opgejaagd en kreeg nooit de kans een degelijke aanval op te zetten. In balbezit toonden we het nodige geduld en bleef het balverlies uiterst beperkt. Enkel in de eerste vijf minuten ging het mis. Het leverde ook twee tegendoelpunten op.

Het eerste na een clever uitgespeelde tegenaanval, het tweede na een door de scheidsrechter gegeven strafcorner. In het minivoetbal heeft een scheidsrechter geen herhalingen en vertragingsmachines en wie zijn wij om commentaar te geven?

De 0-2 achterstand veranderde niets aan onze overheersing op het veld. De doelkansen en strafcorners volgden elkaar op. Met een beetje meer scherpte voor het doel, was de scheve situatie sneller rechtgezet maar na twee goals van Pieter, één van Bart en één van Karel stond een logische 4 – 2 voorsprong op het veld. Omdat we toen de voorsprong niet uitdiepten, werd het plots nog spannend. Uit hun enige tegenaanval scoorde De Hoeve de aansluitingstreffer. Bart herstelde bijna meteen de veilige marge.

Dit was een overwinning van het collectief – alle zeven even goed en scherp – die we te danken hebben aan het getoonde lef, de tactische discipline en de concentratie. Het blijkt nu ook dat we op verschillende manieren kunnen spelen. Het wordt nu een plezant seizoen.

De Selectie: Matthias, Bart, Pieter, Wannes, Niki en Bert

Voor de tweede keer dit seizoen droogde Obelix ons af. Op de zware 10 – 2 nederlaag is niets maar dan ook niets af te dingen. Obelix eiste de bal op en zocht geduldig naar gaatjes in onze verdediging. Hadden we kunnen scoren met een van onze verre lobballen dat had de wedstrijd misschien een ander – spannender – verloop gekend, maar nadat drie harde en zuivere schoten binnen zoefden was de match zo goed als gespeeld. We deden veel te weinig met de ruimte die de aanvallende tegenstander weggaf. De score liep gestaag op. Obelix was te goed. Op naar de volgende.

Doelpunten: Wannes (2)

De selectie: Martin, Pieter, Davy, Bart, Matthias, Niki en Gautier

Veel evenwichtiger dag tegen Del Bekos kan een minivoetbalwedstrijd niet worden. Op basis van het spelverloop was de 5 – 6 nederlaag heel zuur. Zonder ook maar iets af te willen doen aan de verdienste van de tegenstander – die ons in de heenronde een ongenadig pak slaag gaf – was dit een match die minstens een punt had moeten opleveren.

Na drie minuten had het 0 – 2 kunnen staan. Twee splijtende aanvallen over de rechterflank strandden op het been van de keeper en de paal. Bij de eerste tegenaanval gaf de scheidsrechter een penalty aan Del Bekos voor een fout die alleen hij gezien heeft. Ook na de tweede doelpoging trilden de netten. De 2 – 0 was een mokerslag maar gelukkig hielp de scheidsrechter ons op weg. Ook M&M kreeg een penalty cadeau. Bart zette die keurig om.

De 2 – 2 via strafcorner was verdiend. Met twee knappe goals zette Del Bekos zichzelf in een zetel en konden wij aan de achtervolging beginnen. Het spel golfde over en weer. Er hadden gerust meer goals kunnen vallen maar het eindigde op 6 – 5. De druk die we in het laatste kwart onwikkelden, deed de tegenstander wankelen maar we bleven steken op één goal en vooral op drie corners ondanks aanhoudende pogingen in de slotseconden een strafcorner af te dwingen. Deze thriller leverde geen punten op, die zullen we dan tegen Obelix moeten pakken.

Scoreverloop: 2 – 0, 2 – 2, 5 – 2, 5 – 4, 6 – 4, 6 – 5.
Doelpunten: Pieter (2), Davy (1), Bart (1), Martin (1).

de selectie: Martin, Karel, Wannes, Bart, Matthias, Davy en Niki

De wedstrijd tegen De Players eindigde in een 5 – 5 gelijkspel, een score die beide ploegen grommelend van het veld deed gaan. Onze tegenstander maakte een rare owngoal, miste een strafcorner en trof in de laatste minuut de deklat. Wij misten twee strafcorners en hadden twee ballen op de paal. Zowel De Players als Mooi en Meedogenloos hebben best recht van spreken als ze zeggen dat ze hadden kunnen winnen maar zo werkt dat niet in voetbal.

Met het vierde gelijkspel van dit seizoen zijn we recordhouder in de reeks. Het levert telkens maar één punt op maar als je het anders en positiever bekijkt, toont het dat we al 9 ongeklopt zijn en dat is een zeer fraaie balans. Het was bovendien de vijfde opeenvolgende wedstrijd die ons punten oplevert.

De wedstrijd zelf kende een wisselend scoreverloop en bleef spannend tot de laatste seconde. Een vreemde terugspeelbal van De Players rolde waanzinnig traag in eigen doel. Met de 1 – 0 in geschenkverpakking eindigde het eerste kwart. In het tweede kwart hadden we de match totaal onder controle. Ons uitstekende positiespel maakte de tegenstander vleugellam. De 3 – 1 voorsprong was meer dan verdiend. Voor het het goed en wel beseften stond het alweer gelijk.

Ook in het derde en vierde kwart golfde het spel over een weer. We bogen een 3 – 4 achterstand om in een 5 – 4 voorsprong die we uiteindelijk nog uit handen gaven. Dat laatste is een kleine smet op een voor de rest boeiende en enerverende voetbalavond. Niet gewonnen maar een zeer degelijke teamprestatie en opnieuw bewezen dat de ploeg die ons dit seizoen nog wil kloppen in een heel goede dag zal moeten zijn.

Scoreverloop: 1 – 0, 1 – 1, 3 – 1, 3 – 4, 5 – 4, 5 – 5.
Doelpuntenmakers: Karel (3), Wannes (2)

Selectie: Pieter (C), Karel, Wannes, Matthias, Bart, Davy en Ruben

De eerste vijf minuten toonde Era Tic waarom het de heenronde 12 van de 13 wedstrijden won en autoritair aan de leiding staat in onze reeks. De gretigheid en de efficientie waarmee ze de 2 – 0 voorsprong op het bord schoten, waren best indrukwekkend.

Onmiddellijk na de tweede tegentreffer herstelden we het evenwicht. Collectief werd de druk op de bal opgevoerd waardoor Era Tic snel balverlies leed. Pieter strafte het een eerste keer af met een mooie boogbal over de te ver uitgekomen keeper. Na een aanval over verschillende stations schoof Bart de 2 – 2 droog in de rechterbenedenhoek.

Na een door Bart binnengekopte strafcorner en een vlijmscherpe counter afgerond door Karel was de beslissende kloof geslagen. De 2 – 4 sneed Era Tic de adem af. M&M bepaalde het ritme en de aard van de wedstrijd, won de duels en bleef tot de laatste seconde beheerst voetballen.

Telkens Era Tic dichterbij kwam, brachten we de marge snel weer op twee doelpunten. Na de 3 – 4 zette Ruben de keeper op het verkeerde been waarna hij übercool de 3 – 5 maakte. Na de 4 – 5 draaide Karel de bal zalig rond de doelman.

In de veel te spannende slotminuten troffen beide ploegen elk nog twee keer het doelhout. Wij hadden met meer doelpunten verschil kunnen winnen, we hadden ook nog kunnen verliezen. Dat laatst is niet gebeurd, dus hebben we vier op zes gepakt tegen de eerste twee in de rangschikking: mooie cijfers.

Het seizoen is nog lang en kan geweldig eindigen.
Doelpuntenmakers: Bart (2), Pieter (1), Ruben (1), Karel (2)