In de terugwedstrijd lieten ze ons alle hoeken van het veld zien. Op alle vlakken waren ze sterker. Toen we op een onoverbrugbare acherstond kwamen, besloten we om niet voor onze goal te blijven hangen maar om zelf ook lekker te gaan voetballen. Een beetje naïef want het kostte ons een paar extra tegendoelpunten maar het maakt op zich niet veel uit. Als we de laatste twee matchen winnen, hebben we een prachtige terugronde gespeeld.

Mooi & Meedogenloos: Benedikt Naessens, Pieter Coussens, Matthias VanWichelen, Bart Joris, Wannes Lybaert, Gautier Ryckeboer, Davy Cortoos, Niki Sarrazyn.
Doelpunt: Pieter Coussens

Winnen is altijd plezant maar het doet altijd nog een tikkeltje extra deugd na een wedstrijd waarin je heel lang op een 0 – 2 achterstand hebt gestaan. De 3 – 2 tegen FC Esperadora is bovendien onze vierde overwinning op rij.
Het eerste kwart verliep nochtans euh, laat het ons dan maar moeizaam noemen. Wat we in gedachten hadden kwam er helemaal niet uit. Dat FC Esperadora toen maar één keer scoorde was een klein wonder want voor hetzelfde geld was de match al gespeeld na dertien minuten. Het begin van het tweede kwart was nauwelijks beter. Pas naar het einde van dat kwart kregen we meer controle over de wedstrijd. Wannes pakte een paar straffe ballen en de tegenstander verzuimde de voorsprong te vergroten.

De 0 – 1 achterstand bij de kantwisseling bood hoop omdat het veel erger had kunnen zijn. In de geschiedenis van Mooi en Meedogenloos is het ook al vaker voorgekomen dat we achter stonden dus zo veel indruk maakt dat niet meer. In het derde kwart namen we de match wel meteen in handen. Ergerlijk genoeg scoorde de tegenstander toen met een verre bal over de keeper. Dat we toch nog gewonnen hebben, komt door onze ijzige kalmte en onze sterke wedstrijdmentaliteit. Minuut per minuut werden we sterker. Pieter scoorde de fraaie aansluitingstreffer. In het laatste kwart bogen we de achterstand om in een voorsprong met een knappe binnentikker van Davy en een keurig omgezette strafcorner. In de laatste minuut kopte Esperadora hun strafcorner tegen de binnenkant van de paal.

Het kostte bloed, zweet en tranen. We hebben er keihard voor moeten knokken en een paar keer veel geluk gehad, maar het is op basis van onze onverzettelijkheid een verdiende overwinning.

In het voetbal zijn er echt geen gemakkelijke matchen. Je kan ze wel gemakkelijk maken en dat hebben we zaterdagnamiddag gedaan: 16 – 2 gewonnen tegen MVC Jolien.

Na het eerste kwart stond het al 4 – 0 en dat had gerust meer kunnen. Het enige angstige moment in de wedstrijd was de overtreding de Matthias maakte op een doorgebroken speler. De scheidsrechter trok slechts geel. Na de zucht van opluchting bouwden we de kloop rustig uit naar 16 – 0. MVC Jolien scoorde de eerreders in de laatste halve minuut.

Het is mooi om vast te stellen dat we de hele wedstrijd gedisciplineerd bleven, de bal lieten rondgaan, niet gingen voor persoonlijk succes en alle duels ingingen met eenzelfde verbetenheid als tegen Era-Tic. 15 op 15. Nu volgt Gent 2009. Met dezelfde inzet en concentratie is 18 op 18 in zicht.

Doelpunten: Gautier (5), Bart (4), Wannes (5), Niki (2).

Omdat perfectie saai is, speelde M&M tegen Torpedo/Grontmij de bijna-perfecte wedstrijd. De 9-5 eindstand was meer dan verdiend. Het gros van de tegendoelpunten kwam er bovendien door verslapping bij ons. Het kwaliteitsverschil was in werkelijkheid groter dan de uitslag doet vermoeden.

Het allerleukste is nog dat het geen grootspraak maar een nuchtere weergave van de feiten. Na twee kwarten stond het 6 -1. Met uitgekiend verdedigend positiespel en snelle aanvallen drukten we de tegenstander volledig weg. Zowel vooraan als achteraan zetten we zo veel druk op de bal dat Torpedo/Grontmij de bal al kwijt voor ze nog maar aan een aanval konden denken.

De drie Josip Weberachtige goals van Bene waren het ultieme voorbeeld van onze suprematie: de ballen die de keeper wel kon tegenhouden tikte hij genadeloos binnen. In het derde en vierde kwart lieten we de teugels wat vieren.

We scoorden en lieten scoren. Gaan zweven zullen we niet snel doen. Trots mogen wel wel zijn na een machtige teamprestatie waarin vijf verschillende spelers scoorden. Net als op de beurs zijn in minivoetbal in het verleden behaalde resulaten geen garantie voor nieuw succes.

Vol aan de bak dus tegen FC Espadora!

Doelpunten: Bene (3), Karel (2), Pieter (2), Davy (1), Bart (1)

2 – 9 is een uitslag die staat als een huis. De tweede zege op rij is een bijzonder lekkere. We schuiven we op naar de buik van het klassement. Het is gerechtigheid na de onverdiende nederlaag tegen de Boca Seniors in de heenronde, in balbezit speelden we zelden beter en we scoorden ons honderdste doelpunt van de lopende competitie.
Ons eerste kwart was verpletterend. De bal ging goed rond, er was veel beweging en iedere tweede bal was van ons. Drie pareltjes van doelpunten drukten ons overwicht uit. Na de 0 – 4 vatte de tegenstander moed. Boca Seniors had zich kunnen ingraven om een afstraffing te vermijden maar het koos moedig voor de aanval en speelde zich in de loop van de wedstrijd een pak kansen bij elkaar.
Hun tegendoelpunt was verdiend maar stopte onze aanvalsdrang geenszins. 1 – 5 was het na het tweede kwart, 1 – 7 na het derde en de match eindigde met 2 – 9. De score had historisch hoog kunnen oplopen want M&M speelde na de 0 – 4 oranjer dan oranje: enkel vooruit denkend en honderd procent aanvallend. Dat leverde een record aantal kansen op voor de twee ploegen. Een rugbyscore was niet onmogelijk in een wedstrijd die heerlijk over en weer golfde.
Als we de scherpte kunnen bewaren gaan we ons dit seizoen nog geweldig amuseren.

Doelpunten: Karel (4), Pieter (3), Bene (1), Wannes (1).

Het eerste na een clever uitgespeelde tegenaanval, het tweede na een door de scheidsrechter gegeven strafcorner. In het minivoetbal heeft een scheidsrechter geen herhalingen en vertragingsmachines en wie zijn wij om commentaar te geven?

De 0-2 achterstand veranderde niets aan onze overheersing op het veld. De doelkansen en strafcorners volgden elkaar op. Met een beetje meer scherpte voor het doel, was de scheve situatie sneller rechtgezet maar na twee goals van Pieter, één van Bart en één van Karel stond een logische 4 – 2 voorsprong op het veld. Omdat we toen de voorsprong niet uitdiepten, werd het plots nog spannend. Uit hun enige tegenaanval scoorde De Hoeve de aansluitingstreffer. Bart herstelde bijna meteen de veilige marge.

Dit was een overwinning van het collectief – alle zeven even goed en scherp – die we te danken hebben aan het getoonde lef, de tactische discipline en de concentratie. Het blijkt nu ook dat we op verschillende manieren kunnen spelen. Het wordt nu een plezant seizoen.

Voor de tweede keer dit seizoen droogde Obelix ons af. Op de zware 10 – 2 nederlaag is niets maar dan ook niets af te dingen. Obelix eiste de bal op en zocht geduldig naar gaatjes in onze verdediging. Hadden we kunnen scoren met een van onze verre lobballen dat had de wedstrijd misschien een ander – spannender – verloop gekend, maar nadat drie harde en zuivere schoten binnen zoefden was de match zo goed als gespeeld. We deden veel te weinig met de ruimte die de aanvallende tegenstander weggaf. De score liep gestaag op. Obelix was te goed. Op naar de volgende.

Doelpunten: Wannes (2)

Veel evenwichtiger dag tegen Del Bekos kan een minivoetbalwedstrijd niet worden. Op basis van het spelverloop was de 5 – 6 nederlaag heel zuur. Zonder ook maar iets af te willen doen aan de verdienste van de tegenstander – die ons in de heenronde een ongenadig pak slaag gaf – was dit een match die minstens een punt had moeten opleveren.

Na drie minuten had het 0 – 2 kunnen staan. Twee splijtende aanvallen over de rechterflank strandden op het been van de keeper en de paal. Bij de eerste tegenaanval gaf de scheidsrechter een penalty aan Del Bekos voor een fout die alleen hij gezien heeft. Ook na de tweede doelpoging trilden de netten. De 2 – 0 was een mokerslag maar gelukkig hielp de scheidsrechter ons op weg. Ook M&M kreeg een penalty cadeau. Bart zette die keurig om.

De 2 – 2 via strafcorner was verdiend. Met twee knappe goals zette Del Bekos zichzelf in een zetel en konden wij aan de achtervolging beginnen. Het spel golfde over en weer. Er hadden gerust meer goals kunnen vallen maar het eindigde op 6 – 5. De druk die we in het laatste kwart onwikkelden, deed de tegenstander wankelen maar we bleven steken op één goal en vooral op drie corners ondanks aanhoudende pogingen in de slotseconden een strafcorner af te dwingen. Deze thriller leverde geen punten op, die zullen we dan tegen Obelix moeten pakken.

Scoreverloop: 2 – 0, 2 – 2, 5 – 2, 5 – 4, 6 – 4, 6 – 5.
Doelpunten: Pieter (2), Davy (1), Bart (1), Martin (1).

De wedstrijd tegen De Players eindigde in een 5 – 5 gelijkspel, een score die beide ploegen grommelend van het veld deed gaan. Onze tegenstander maakte een rare owngoal, miste een strafcorner en trof in de laatste minuut de deklat. Wij misten twee strafcorners en hadden twee ballen op de paal. Zowel De Players als Mooi en Meedogenloos hebben best recht van spreken als ze zeggen dat ze hadden kunnen winnen maar zo werkt dat niet in voetbal.

Met het vierde gelijkspel van dit seizoen zijn we recordhouder in de reeks. Het levert telkens maar één punt op maar als je het anders en positiever bekijkt, toont het dat we al 9 ongeklopt zijn en dat is een zeer fraaie balans. Het was bovendien de vijfde opeenvolgende wedstrijd die ons punten oplevert.

De wedstrijd zelf kende een wisselend scoreverloop en bleef spannend tot de laatste seconde. Een vreemde terugspeelbal van De Players rolde waanzinnig traag in eigen doel. Met de 1 – 0 in geschenkverpakking eindigde het eerste kwart. In het tweede kwart hadden we de match totaal onder controle. Ons uitstekende positiespel maakte de tegenstander vleugellam. De 3 – 1 voorsprong was meer dan verdiend. Voor het het goed en wel beseften stond het alweer gelijk.

Ook in het derde en vierde kwart golfde het spel over een weer. We bogen een 3 – 4 achterstand om in een 5 – 4 voorsprong die we uiteindelijk nog uit handen gaven. Dat laatste is een kleine smet op een voor de rest boeiende en enerverende voetbalavond. Niet gewonnen maar een zeer degelijke teamprestatie en opnieuw bewezen dat de ploeg die ons dit seizoen nog wil kloppen in een heel goede dag zal moeten zijn.

Scoreverloop: 1 – 0, 1 – 1, 3 – 1, 3 – 4, 5 – 4, 5 – 5.
Doelpuntenmakers: Karel (3), Wannes (2)

De eerste vijf minuten toonde Era Tic waarom het de heenronde 12 van de 13 wedstrijden won en autoritair aan de leiding staat in onze reeks. De gretigheid en de efficientie waarmee ze de 2 – 0 voorsprong op het bord schoten, waren best indrukwekkend.

Onmiddellijk na de tweede tegentreffer herstelden we het evenwicht. Collectief werd de druk op de bal opgevoerd waardoor Era Tic snel balverlies leed. Pieter strafte het een eerste keer af met een mooie boogbal over de te ver uitgekomen keeper. Na een aanval over verschillende stations schoof Bart de 2 – 2 droog in de rechterbenedenhoek.

Na een door Bart binnengekopte strafcorner en een vlijmscherpe counter afgerond door Karel was de beslissende kloof geslagen. De 2 – 4 sneed Era Tic de adem af. M&M bepaalde het ritme en de aard van de wedstrijd, won de duels en bleef tot de laatste seconde beheerst voetballen.

Telkens Era Tic dichterbij kwam, brachten we de marge snel weer op twee doelpunten. Na de 3 – 4 zette Ruben de keeper op het verkeerde been waarna hij übercool de 3 – 5 maakte. Na de 4 – 5 draaide Karel de bal zalig rond de doelman.

In de veel te spannende slotminuten troffen beide ploegen elk nog twee keer het doelhout. Wij hadden met meer doelpunten verschil kunnen winnen, we hadden ook nog kunnen verliezen. Dat laatst is niet gebeurd, dus hebben we vier op zes gepakt tegen de eerste twee in de rangschikking: mooie cijfers.

Het seizoen is nog lang en kan geweldig eindigen.
Doelpuntenmakers: Bart (2), Pieter (1), Ruben (1), Karel (2)